Eskinin silinip yerini yeninin aldığı bir dönüşümde nerede dururuz, buna nasıl karşılık veririz? Yasemin Akıncı bu soruların izini, kişisel bir hikâye üzerinden sürüyor.
Film, İstanbul’da yaşayan emekli mimar Ertil Ayaydın’ın samimi bir portresini çiziyor. Türkiye’yi modernleştirme hayalini hâlâ canlı tutan Ertil, her gün hayali 3D projeleri üzerinde çalışırken, kentin çevresinde baş döndürücü bir hızla değiştiğine tanıklık eder. Bir gün, yaşadığı binanın da yıkılacağı haberi gelir. Akıncı, dedesinin binayı yıkımdan kurtarma mücadelesini on yılı aşkın bir süre boyunca kamerayla izler. Her yeni inşaatla birlikte Ertil’in hayalleri ile gerçeklik arasındaki mesafe biraz daha açılır. Film, bellek ile unutma, düşler ile yıkım arasındaki gerilimleri görünür kılarken, belgelemenin kendisinin bir direniş biçimine dönüştüğü sessiz ama güçlü bir anlatı sunar. Emekli mimar Ertil Ayaydın’ın samimi sinemasal portresi… Türkiye’yi modernleştirme hayalini sürdüren Ertil, her gün hayali 3D projeleri üzerinde çalışırken İstanbul çevresinde hızla dönüşür. Yaşadığı binanın da yıkılma tehlikesiyle karşı karşıya kalmasıyla, hayaller ile gerçeklik arasındaki uçurum giderek derinleşir. Yasemin Akıncı, bu on yıllık mücadeleyi kamerayla takip eder.

Festival | Ödüller

• İstanbul Uluslararası Film Festivali, 2025 — Türkiye
• Amsterdam Uluslararası Belgesel Film Festivali, 2025 — Hollanda
• Dokufest International Documentary and Short Film Festival
  2025, Kosovo